Dodge Neon

1 opinia

Dodge Neon I

Neon to samochód klasy kompakt produkowany przez północnoamerykański koncern samochodowy Chrysler w latach 1994-2005. Auto zastąpiło Dodge’a Shadow, Plymoutha Colt, a nawet sportowy model Laser. W Europie, Japonii, Australii, Kanadzie, Meksyku i Egipcie wóz sprzedawano jako Chrysler Neon. W Australii był to pierwszy nowy Chrysler od 1981 roku. W Stanach Zjednoczonych Neona sprzedawano pod marką Plymouth i Dodge. Neony wytwarzane były w Stanach Zjednoczonych i Meksyku.

Neon pierwszej generacji produkowany był w latach 1994-1999, choć pierwsza prezentacja nowego samochodu nastąpiła już w roku 1993. Auto było wytwarzane z nadwoziem sedan i coupé i klasyfikowane przez Amerykanów jako samochód nie kompaktowy, ale mały.

Wóz został zaprojektowany według nowych zasad designu obowiązujących w koncernie Chrysler, według których rozstaw kół samochodu powinien być możliwie jak największy, kabina pasażerska przesunięta maksymalnie do przodu, a pokrywa silnika jak najkrótsza.

Wnętrze auta, jak na 4,4 m długości, było przeciętnych rozmiarów. Kabina co prawda była większa od wnętrz innych amerykańskich samochodów tej klasy, ale pozostawała daleko w tyle za europejską czołówką. Miejsca dla pasażerów nie było przesadnie dużo, szczególnie na nogi w tylnej części pojazdu, a siedzenia nie należały do wygodnych. Zarówno fotele, jak i kanapa miały słabo wyprofilowane siedziska, co utrudniało utrzymanie się pasażerom w jednym miejscu w czasie dynamicznej jazdy po zakrętach. Narzekać też można na nie najlepsze wyprofilowanie oparcia tylnej kanapy.

Ze skórzaną tapicerką przednich foteli oraz kanapy, w którą Neon był wyposażany dość często, gryzie się tandetny plastik użyty do obudowania drzwi i deski rozdzielczej.

Neon w zależności od rynku był dostępny z kilkoma różnymi poziomami wyposażenia. W Europie sprzedawano auta w trzech poziomach komfortu. Co ciekawe, nawet w najdroższej wersji nie były dostępne elektrycznie sterowane tylne szyby.

W Europie Neony oferowano z trzema silnikami. Najmniejszy z nich miał objętość skokową 1,8 l, a pozostałe dwie jednostki 2,0 l (tylko te silniki sprzedawano w USA). Jedna z nich była wyposażona w system rozrządu z jednym wałkiem w głowicy, a druga z dwoma wałkami. Pierwszy z motorów rozwijał moc 132 KM, a drugi 150 KM. Z silnikami można było łączyć 5-biegową, manualną skrzynię lub 3-biegowy automat.

W Neonie nietypowo dla amerykańskich samochodów napęd przenoszony był na przednie koła, a jednostka silnikowa znajdowała się z przodu i była ustawiona poprzecznie.

W 1998 roku pojawiła się usportowiona wersja R/T, która miała m.in. przestrojone nieco zawieszenie i lekko podkręcony silnik oraz zmienione przełożenia w skrzyni biegów. We wnętrzu znalazło się także kilka sportowych akcentów. Zmiany przygotowało ACR. Do zwykłych Neonów także można było nabyć różnego rodzaju modyfikacje.

Co interesujące, początkowo Neona sprzedawano w bardzo szerokiej palecie barw. Były tam zarówno kolory konserwatywne, jak i bardzo odważne. Do tych drugich należały kolory limonkowy czy żółty. Klienci Chryslera zdecydowali jednak, że wolą wersje o klasycznych i spokojnych barwach i wkrótce z rynku zniknęły ciekawe kolory. Obecnie sztuką jest znaleźć Neona w odważnym kolorze.

Bolączką Neona była bardzo niska ochrona w trakcie zderzenia. Po przeprowadzonych przez IIHS testach zderzeniowych przyznano mu najniższą ocenę „zły”. Od Neona wśród samochodów, które nie miały nawet w opcji bocznych poduszek powietrznych, gorzej wypadły tylko Ford Focus, Toyota Corolla, Toyota Prius, Mitsubishi Lancer i Chevrolet Cobalt.

Neon jest jednym z najniebezpieczniejszych aut poruszających się na amerykańskich drogach. Ma on średnią 161 zabitych kierowców na milion zarejestrowanych samochodów. Gorszy wynik osiągnęły tylko Mitusbishi Eclipse (169 zabitych na milion), Kia Spectra (191) i Acura RSX (202). W przypadku tego ostatniego wozu uzasadnieniem może być brawura młodych kierowców, bo to oni wybierają najczęściej RSX.

Do zalet Neon zaliczyć można trwałe silniki oraz stosunkowo niskie ceny. Wadami są niska ochrona z zakresu bezpieczeństwa, nie najlepsza widoczność, słabe wyciszenie i niska jakość powłoki antykorozyjnej. W Polsce Neon nie jest popularnym samochodem, ale można dość łatwo znaleźć auto w nie najgorszym stanie.

W 2000 roku Neon pierwszej generacji został zastąpiony nowym samochodem.

Dodge Neon II

W 2000 roku wprowadzono drugą generację Neona. Sama koncepcja samochodu zmieniła się niewiele, ale auto nieco urosło w porównaniu z poprzednikiem. Chrysler zrezygnował z produkcji wersji z nadwoziem coupé.

W porównaniu z Neonem pierwszej serii nowe auto otrzymało ponad 1000 różnego rodzaju poprawek. Jedną z najważniejszych, a jednocześnie widocznych dla każdego było wprowadzenie ramek okiennych. Dzięki temu udało się wzmocnić strukturę samochodu, który w poprzednim wcieleniu uzyskał najniższe oceny.

Niestety, to ulepszenie niewiele pomogło i w ponownych testach zderzeniowych przeprowadzonych przez amerykański instytut zajmujący się bezpieczeństwem na autostradach przyznał mu ponownie ocenę „zły”. W wypowiedzi przedstawiciel IIHS stwierdził, że „ten samochód to katastrofa”. Zarekomendowano też potencjalnym klientom, by nie decydowali się na zakup Neona. Było to jedno z niewielu małych (Amerykanie Neona klasyfikowali jako mały samochód) aut, których zakup IIHS zdecydowanie odradzała.

W stosunku do poprzednika wnętrze zmieniło się niewiele, więc znowu pewne powody do narzekań mieli pasażerowie tylnej kanapy. Po raz kolejny fotele i kanapa zostały źle wyprofilowane, co przy dłuższej jeździe sprawiało dyskomfort pasażerom. Pozostawiono też niskiej jakości plastiki na desce rozdzielczej, które ostro kontrastowały ze skórzaną tapicerką siedzeń trafiającą się dość często w wielu Neonach.
Chrysler postawił zdecydowanie na komfort, zmieniając ustawienia zawieszenia na bardzo miękkie. Dzięki temu Neonem nie dało się dynamicznie podróżować po krętych drogach.

Producent zrezygnował z produkcji silnika 2.0 DOHC i pozostawił w ofercie tylko jednostkę 2-litrową z jednym wałkiem rozrządu. Miała ona, jak w poprzedniku, 132 KM mocy maksymalnej. Była też możliwość zakupienia odmiany motoru z dynamicznym doładowaniem, który osiągał moc 150 KM. Niezależnie od wersji dostępna była tylko 5-biegowa, manualna skrzynia biegów. Aby nieco poprawić dynamikę ciężkiego i powolnego samochodu, zmieniono w niej przełożenia biegów na wzór tych, które zastosowano w wersji R/T w pierwszej generacji modelu Neon.

W 2001 roku w ofercie pojawiła się odmiana R/T bazująca na nowym Neonie. W porównaniu ze zwykłym autem w R/T usztywniono sprężyny zawieszenia i zmieniono felgi na 16-calowe. Auto zyskało też niewielki spojler. W kabinie R/T odróżniał się od zwykłego samochodu m.in. białymi tarczami zegarów. Wersja R/T miała dobrze znany 2-litrowy silnik o mocy 150 KM.

Również w 2001 roku z taśm montażowych zjechał ostatni Plymouth Neon. Było to 28 czerwca. Wkrótce firma Plymouth zniknęła z mapy marek samochodowych.

W 2002 roku do oferty włączono mniejszy 1,6-litrowy silnik z serii Tritec, który był popularny przede wszystkim w Europie i Meksyku. Paleta produktów powiększyła się też o 4-biegową automatyczną skrzynię biegów.

Rok później na rynku pojawiła się najbardziej sportowa odmiana SRT-4. Była ona uzbrojona w 2,4-litrowy czterocylindrowy silnik z turbosprężarką. W modelu rocznikowym 2003 jednostka napędowa osiągała moc 205 KM i pozwalała rozpędzić auto do 96 km/h w zaledwie 5,9 s. Model rocznikowy 2004 był jeszcze mocniejszy, bo jego silnik rozwijał moc 233 KM.

Do zalet Neon można zaliczyć trwałe silniki oraz stosunkowo niskie ceny. Wadami są niska ochrona z zakresu bezpieczeństwa, nie najlepsza widoczność, słabe wyciszenie i niska jakość powłoki antykorozyjnej. W Polsce Neon nie jest popularnym samochodem, ale można dość łatwo znaleźć auto w nie najgorszym stanie.

W 2005 roku zakończono produkcję modelu Neon, zastępując go kilka miesięcy później Dodge’em Caliberem.

Wymiary
Długość auta 4365.00 mm
Szerokość auta 1706.00 mm
Wysokość auta 1388.00 mm
Rozstaw osi 2643.00 mm
Rozstaw przednich kół 1457.00 mm
Rozstaw tylnych kół 1457.00 mm
Prześwit 145.00 mm
Średnica zawracania 10.80 m
Silnik
Producent silnika Chrysler
Rodzaj paliwa/zasilania Wtrysk paliwa
Umiejscowienie silnika Z przodu
Układ cylindrów R
Pojemność silnika ~ 2.0 l
Średnica cylindra 87.50 mm
Stopień sprężania 9.80:1
Układ rozrządu DOHC
Liczba zaworów na cylinder 4
Układ dolotowy Wolnossący
Maksymalna moc 112 kW (152 KM)
Prędkość obrotowa maksymalnej mocy 6800 rpm
Maksymalny moment obrotowy 178 Nm
Prędkość obrotowa maksymalnego momentu obrotowego 5600 rpm
Chłodzenie Ciecz
Intercooler Brak
Reaktor katalityczny Tak
Osiągi i zużycie paliwa
Przyspieszenie 0-60 mph 8.50 s
Czas na 1/4 mili 16.40 s
Maksymalna prędkość 190 km/h
Układ napędowy i podwozie
Napęd Napęd na przednie koła (FWD)
Skrzynia biegów Manualna
Liczba biegów 5
Przełożenie najwyższego biegu 0.81:1
Przełożenie przekładni głównej 3.94:1
Przednie zawieszenie Sprężyny śrubowe, niezależne, kolumny MacPhersona
Przednie hamulce Tarczowe, wentylowane
Tylne hamulce Tarczowe, ABS, serwo
Przekładnia kierownicza Przekładnia zębatkowa, wspomagana
Liczba obrotów do skrajnych położeń kierownicy 2.8
Informacje ogólne
Rok początku produkcji 1994
Rodzaj nadwozia Coupe
Liczba drzwi 2
Liczba siedzeń 5
Masa własna 1128 kg
Rozkład mas (przód/tył) 63.00% / 37.00%
5 gwiazdek
(0 głosów)
Średnia ocen:
Napisz swoją opinię »
4 gwiazdki
(0 głosów)
3 gwiazdki
(0 głosów)
2 gwiazdki
(1 głos)
1 gwiazdka
(0 głosów)
  • zgłoś nadużycie

    I generacja , wersja Sport. Wierzę w masę 1079 kg, ponieważ ten samochód nie ma we wnętrzu nic co mogłoby kojarzyć się ze sportem jak nazywa go Dodge. Na zewnątrz też nic nie ma i nie wiem co pozwala odróżnić tę wersję od innych paskudnych Neon'ów.

Napisz swoją opinię »

  • Ford Fiesta ST200 (2016) - racjonalny powód, by kupić nieracjonalnie szybkiego hot hatcha

    Ford Fiesta ST200 (2016) - racjonalny powód, by kupić nieracjonalnie szybkiego hot hatcha

    Gdy tylko tęcze neonów nadają kolorytu smolistej czerni chłodnego asfaltu, na miejskich ulicach nie ma już miejsca dla grzecznych, miejskich samochodów. Te już wykonały swoje zadanie - zawiozły dzieci ze szkół do domów i przewiozły zakupy zrobione w dyskontach. To, co nudne idzie spać, a nocny puls ulic dyktują samochody...

  • Kupujemy klasyka: Mitsubishi 3000 GT [1990-2001]

    Kupujemy klasyka: Mitsubishi 3000 GT [1990-2001]

    Samochód ten, choć technicznie wyprzedza swoje i nawet obecne czasy, nie był specjalnie doceniony na europejskim rynku. Jest to jeden z niewielu kultowych, sportowych japończyków, z którego kupnem nie ma dużego problemu, a ceny są stosunkowo przystępne. To także najmocniejsze auto w swojej japońskiej klasie, które jeszcze nie stało...

  • Szukamy używanego pick-upa do kwoty 10 000, 20 000 i do 30 000 złotych

    Szukamy używanego pick-upa do kwoty 10 000, 20 000 i do 30 000 złotych

    Szybki przegląd rynku pick-upów pozwala wysunąć prosty wniosek – nie są to tanie samochody. Ich wartość w dużej mierze stanowi możliwość rejestracji ich jako aut ciężarowych, co dla osoby prowadzącej choćby jednoosobową działalność gospodarczą, stanowi duży atut. Inna sprawa, że takie pojazdy starzeją się bardzo powoli....

INNE AUTA TEJ MARKI