Mitsubishi Eclipse

2 opinie

Mitsubishi Eclipse

Eclipse (I) to niewielki sportowy samochód skonstruowany przez wielobranżowy japoński koncern Mitsubishi. Auto produkowano pod japońską marką Mitsubishi i dwiema amerykańskimi należącymi do koncernu Chrysler - Eagle i Plymouth. Zostało ono skonstruowane przez Japończyków na amerykańskiej platformie D przygotowanej przez firmę Chrysler.

Bardzo nowoczesne nadwozie coupé miało dwoje drzwi oraz klapę bagażnika, która unosiła się wraz z tylną szybą. Często auto malowano na dwa kolory - górna część zazwyczaj była czarna. Do czasu faceliftingu samochód miał bardzo modne wówczas otwierane reflektory główne.

Eclipse występował również jako wersja targa, ale jest to bardzo rzadki samochód, ponieważ wyprodukowano go w zaledwie 300 egzemplarzach. Samochód ze zdejmowanym dachem był cięższy od coupé o około 60 kg, ponieważ jego podwozie zostało usztywnione.

Eclipse występował w kilku wariantach wyposażenia wnętrza, które na różnych rynkach nosiły różne nazwy. Z rodzajami wyposażenia powiązane były silniki. W sprzedaży znajdowały się dwie jednostki napędowe w kilku konfiguracjach.

Najmniejszy i najsłabszy motor miał 1,8 l objętości skokowej, a jego układ rozrządu składał się z jednego wałka rozrządu umieszczonego w głowicy. Tę jednostkę napędową oznaczono kodem 4G37 i rozwijała ona moc zaledwie 92 KM. Większy silnik nosił nazwę 4G36 i miał objętość skokową 2,0 l. W jego przypadku zastosowano już rozrząd z dwoma wałkami w głowicy.

4G36 sprzedawany był w kilku wersjach. Najsłabsza generowała moc 136 KM, a mocniejsza 150 KM. Chodzi tu o wersje bez doładowania. Odmiany z turbosprężarką rozwijały moc od 180 KM do 210 KM. Najniższa z nich używana była w Eclipse wyposażonym w automatyczną skrzynię biegów. Jej niższa moc w stosunku do pozostałych wynikała z zastosowania innej turbosprężarki i mniejszych wtryskiwaczy paliwa.

Z kolei motor połączony z manualną skrzynią biegów w Polsce osiągał moc 195 KM. Na niektórych zagranicznych rynkach dostępna była też wersja 210-konna.

W najmocniejszej odmianie do wyboru klient miał napęd na koła przednie (wersja GS/GS-T) lub na wszystkie koła (GS-X).

W 1994 roku przeprowadzono modernizację nadwozia, w ramach której największą zmianą było usunięcie otwieranych reflektorów głównych i zastąpienie ich reflektorami stałymi.

Na rynku niemieckim pojawiła się wzmocniona wersja GS oraz lepiej wyposażona GS-T. Wszystkie wozy miały skórzaną tapicerkę od samego dachu po podłogę.

W samych Niemczech nabywca mógł zlecić montaż pakietu GT. Pakiet ten obejmował m.in. instalację sprężyn zawieszenia Eibach lub Koni, podwójne końcówki rur wydechowych, 16-calowe aluminiowe koła, inny tylny spojler czy kierownicę renomowanej włoskiej firmy Momo.

Do zalet Eclipse zaliczają się dość trwałe silniki (szczególnie wolnossące) i wytrzymałe mechanizmy układu napędowego i zawieszenia. Nie najgorzej spisują się też turbosprężarki, o ile odpowiednio się o nie dba. Niezły jest także poziom wyposażenia samochodu.

Słabiej jest z jakością wykonania wnętrza (szczególnie w wersjach amerykańskich). Pojawiają się też czasami spore problemy z korozją, więc wskazane są dokładne oględziny przed kupnem samochodu. Niestety, większość wozów jest już po mniejszych lub większych stłuczkach. W wersji Targa po pewnym czasie zaczynał przeciekać dach, więc należało dbać o uszczelki (najlepiej wymienić je po kilku latach).

Na rynku amerykańskim Eclipse sprzedawany był jako Plymouth Laser (czasami miał jednobarwne nadwozie) oraz Eagle Talon. Obie marki zniknęły już z rynku na mocy decyzji koncernu Chrysler.

Mitsubishi Eclipse II

Eclipse (II) to niewielkie sportowe auto produkowane w latach 1995-2000. Skonstruowali je wspólnie inżynierowie japońskiego wielobranżowego koncernu Mitsubishi i amerykańskiego koncernu Chrysler. W Stanach Zjednoczonych samochód sprzedawano pod marką Mitsubishi i pod marką Eagle jako model o nazwie Talon.

Eclipse po angielsku znaczy ‘zaćmienie’, a jego nazwa wzięła się ponoć od imienia niezwykłego brytyjskiego konia.

W porównaniu z poprzednikiem wygląd nowego Eclipse zmienił się diametralnie, choć koncepcja samochodu pozostała ta sama. Wóz miał nadal dwoje drzwi i klapę bagażnika unoszoną razem z tylną szybą. W nowym wozie przednie reflektory nie były już chowane tak jak w poprzedniku, a z tyłu zwężono pas świateł, dzięki czemu uzyskano wrażenie, że samochód jest szerszy niż w rzeczywistości.
Choć Eclipse rejestrowany był jako samochód 4-miejscowy, dwa tylne siedzenia nadają się do jazdy tylko dla dzieci, i to małych, ponieważ jest na nich bardzo mało miejsca.

Mniejsze niż w wyglądzie zmiany zaszły z technicznego punktu widzenia. Eclipse pierwszej i drugiej generacji dzielą tę samą płytę podłogową i wiele podzespołów, więc przy ewentualnej naprawie wiele części i mechanizmów z Eclipse’a pierwszej serii pasuje do opisywanego samochodu.

Tak jak w poprzedniku silniki instalowano z przodu w poprzek nadwozia. Z oferty zniknął słaby motor 4G37, za to pojawiły się 420A i 4G64. Najsłabsza jednostka w nowym samochodzie była o 50 KM mocniejsza niż w poprzedniku i miała moc 143 KM. Uzyskano ją z jednostki 2-litrowej z dwoma wałkami rozrządu w głowicy sygnowanej logo Chryslera. W rzeczywistości był to jednak motor odsprzedany Amerykanom przez Mitsubishi.

Najmocniejszy silnik 4G63T rozwijał, tak jak w poprzednim Eclipse, moc 210 KM i był instalowany w GS-T i GSX. Nowością była też jednostka napędowa 4G64 o objętości skokowej 2,4 l. Sporych rozmiarów silnik miał jeden wałek rozrządu w głowicy, cztery zawory na każdy cylinder i rozwijał moc 141 KM. Instalowano go tylko w jednej odmianie Eclipse’a - wersji kabriolet zwanej Spyder.

Mitsubishi Eclipse w wersji GSX, a więc z silnikiem o mocy 210 KM i z napędem na wszystkie cztery koła, potrzebowało zaledwie 6,50 s na rozpędzenie się od 0 do 100 km/h i osiągało prędkość maksymalną wynoszącą aż 220 km/h.

W 1998 roku Eclipse przeszło jedyny w swojej karierze facelifting, i to poważny. W jego ramach zmieniono na zewnątrz przednie oraz tylne zderzaki, boczne progi oraz światła/światła przeciwmgielne. Wprowadzono nową kolorystykę i materiały we wnętrzu, a także poprawiono jakość wykonania tapicerki.

Wymieniono też czujniki systemu przeciwdziałającego blokowaniu kół przy hamowaniu (ABS), ponieważ w pierwszej serii Eclipse z lat 1995-1997 czujniki te ulegały często uszkodzeniu. Nową wersję ABS-u zabudowano tak, że nawet powiększyła się ilość miejsca na nogi dla pasażera przedniego fotela.

Mitsubishi Eclipse drugiej generacji był i nadal jest samochodem bardzo popularnym wśród młodzieży i firm tuningowych. Z tego powodu wygląd wielu egzemplarzy znacznie odbiega od maszyn seryjnych. Często też te auta mają dość skomplikowaną historię, a nierzadko ich dokumentacja wskazuje na wiele napraw blacharskich, co może sugerować sporo kolizji drogowych.

Do zalet wozu niewątpliwie trzeba zaliczyć trwałe i mocne silniki, dobry napęd na wszystkie koła, a także niskie ceny większości części zamiennych. Dla osób szukających oryginalnego auta wadą będą wszelkie wykonane w nim przeróbki. Zdarzają się też egzemplarze mocno skorodowane.

Najtańsze sztuki Eclipse można kupić już za mniej niż 10 000 zł, ale są to zwykle samochody o dużych przebiegach i burzliwej przeszłości. Dobrze utrzymany egzemplarz z rozsądnym przebiegiem to wydatek 20 tys. zł. Jeszcze więcej kosztuje zadbany wóz, ale po profesjonalnym tuningu. Ceny takich aut dochodzą nawet do 50 tys. zł.

Mitsubishi Eclipse III

Eclipse trzeciej generacji zaprezentowano w 1999 roku, ale pierwszy projekt, na którego bazie powstało Eclipse (3G), przedstawiono już w roku 1998 na targach North American International Auto Show (NAIAS). Auto nosiło nazwę SST.

Wóz był produkowany i sprzedawany wyłącznie w Stanach Zjednoczonych i w Japonii. Wszystkie dostępne w Polsce i całej Europie egzemplarze pochodzą z indywidualnego importu.
Podobnie jak poprzednik nowy Eclipse był oferowany zarówno z nadwoziem coupé, jak i kabriolet (Spyder).

Względem pierwszej i drugiej generacji Eclipse’a nowe auto wyróżniało się wieloma ostrymi krawędziami, jednak jego ogólna stylistyka została ugrzeczniona w porównaniu z poprzednikami. Widać to szczególnie na przykładzie wersji Spyder, która z zewnątrz przypomina raczej zwykły kabriolet niż sportowe auto ze zdejmowanym dachem.

We wnętrzu zmienił się cały wystrój, a Mitsubishi poświęciło dużo czasu na poprawienie jakości wykonania kabiny. Eclipse był zwykle bardzo bogato wyposażony. Często można spotkać wersje z pełnym wyposażeniem, obejmującym m.in. systemy ABS i ESP oraz skórzaną tapicerkę, klimatyzację, elektrycznie sterowane szyby i lusterka, poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera.

Płyta podłogowa Mitsubishi Eclipse trzeciej serii opierała się na płycie podłogowej ósmej generacji modelu Galant. Również układ napędowy został przeszczepiony z tej eleganckiej limuzyny. Z powodu dość bogatego wyposażenia wnętrza nowy Eclipse stał się samochodem nieco cięższym i zasadne było umieszczenie w nim silników o większej mocy.

Zamiast jednostki napędowej 4G63 pod maską sportowego Mitsubishi pojawiły się dwa silniki do wyboru. Mniejszy miał objętość skokową 2,4 l, którą uzyskiwano z czterech cylindrów. Zastosowano 16-zaworowy układ rozrządu. Oznaczony symbolem 4G64 motor rozwijał moc 150 KM.

Większy, który zastąpił wersję Turbo w poprzednich pokoleniach Eclipse’a, liczył 3 l objętości skokowej. Podobnie jak mniejszy brat miał po 4 zawory na cylinder, ale w przeciwieństwie do 4G64 w 6G72 zastosowano aż sześć cylindrów w układzie widlastym. Moc maksymalna tego silnika wynosiła 205 KM.
Z obiema jednostkami dostępne były do wyboru skrzynia manualna o pięciu przełożeniach lub 4-biegowy automat. W trzeciej wersji Eclipse’a producent zrezygnował z wersji z napędem na wszystkie koła, więc każdy Eclipse miał napęd na przednią oś.

Na przełomie lat 2002-2003 Eclipse przeszedł niewielki facelifting. Zmieniono m.in. oba zderzaki, dodając w przednim światła przeciwmgielne. Wprowadzono też wersję GSX z ulepszonym układem dolotu powietrza do silnika i zwiększonym do 10,0 stopniem sprężania. Umożliwiło to podniesienie mocy jednostki napędowej do 210 KM.

W 2003 roku Mitsubishi zdecydowało się na sprzedaż Eclipse Spyder w Japonii. W tym celu zmieniono stronę montażu kierownicy, żeby przystosować auto do lewostronnego kierunku ruchu.

Od wprowadzenia do produkcji nowego Eclipse Mitsubishi starało się zdobyć klientów w Kalifornii. Aby było to możliwe, auto musiało spełniać bardziej restrykcyjne normy czystości spalin. W tym celu obniżono moc i maksymalny moment obrotowy silnika (chodzi o motor V6), dzięki czemu zmniejszyła się ilość emitowanych cząstek dwutlenku węgla. Kontrolę nad czystością spalin sprawowały trzy konwertery katalityczne i cztery sondy lambda.

W przeciwieństwie do poprzednich generacji ten Eclipse nie został dobrze przyjęty przez fanów sportowych samochodów, jednak dobrze sprzedawał się wśród bogatej amerykańskiej młodzieży.
Do zalet auta można zaliczyć bogate wyposażenie i stosunkowo niską cenę zakupu. Po stronie wad stoją słabe silniki, miękkie zawieszenie uniemożliwiające szybką jazdę oraz nudna stylistyka.
W 2006 Eclipse trzeciej generacji zostało zastąpione nowym autem o tej samej nazwie.

Mitsubishi Eclipse IV

Eclipse czwartej generacji zastąpił produkowanego w latach 2000-2005 poprzednika.
Prototyp po raz pierwszy został zaprezentowany w 2005 roku na samochodowych targach w amerykańskich Detroit. Produkcja ruszyła rok później.

Podobnie jak poprzednik nowy Eclipse był dostępny z nadwoziami coupé i kabriolet (Spyder). Zmieniła się natomiast stylistyka samochodu. W przeciwieństwie do Eclipse trzeciej generacji nowe auto ma bardzo obłe linie (niczym japońskie wozy z lat 90.) z ostrymi akcentami, takimi jak światła przednie i tylne. Auto stało się też bardziej muskularne w porównaniu z delikatnie wyglądającymi poprzednikami. W tylnych światłach Mitsubishi zastosowało rozwiązanie podobne do tego ze świateł Lexusa IS, a więc przezroczyste klosze.

Dzięki wszystkim tym zabiegom nowy Eclipse wyglądał znacznie bardziej sportowo niż jego wszyscy poprzednicy.

Oczywiście w nowym wozie przeprojektowano zupełnie wnętrze, zastępując starą deskę rozdzielczą nowym, dużo bardziej eleganckim rozwiązaniem. Często wnętrze pokryte było skórzaną tapicerką, bo auta w większości sprzedawano na rynku północnoamerykańskim.

Eclipse’owi nie brakowało też bogatego wyposażenia, do którego należały systemy ABS, ESP, a także poduszki powietrzne dla kierowcy i pasażera, czujnik deszczu w przedniej szybie, klimatyzacja i elektrycznie sterowane szyby.

Zaprezentowany w 2005 prototyp został przygotowany przez Mitsubishi we współpracy z Ralliartem. Co ciekawe, koncept wyposażono w napęd na wszystkie koła zaprojektowany przez MillenWorks, jednak w aucie produkcyjnym firma Mitsubishi zrezygnowała z napędu na cztery koła i pozostawiła napędzane tylko przednie. Seryjny Eclipse dzielił płytę podłogową z sedanem Mitsubishi Galant z roku 2004.

Eclipse czwartej generacji dostępny był z jednym z dwóch silników. Mniejszy to jednostka 4G69 o objętości skokowej 2,4 l. 16-zaworowy motor o czterech cylindrach rozwijał moc 162 KM.
Drugim, mocniejszym źródłem napędu była jednostka napędowa 6G75: widlasty silnik 6-cylindrowy o objętości 3,8 l. Wyposażony w jeden wałek rozrządu (ale cztery zawory na każdy cylinder) motor osiągał moc maksymalną 263 KM. Był to najmocniejszy seryjny silnik montowany kiedykolwiek w Eclipse.

Z jednostkami napędowymi łączono aż cztery różne skrzynie biegów. Słabsze źródło napędu miało dołączoną 5-biegową skrzynię manualną lub 4-biegową, automatyczną. Do mocniejszego silnika można było wybrać 5-biegową skrzynię automatyczną lub 6-biegową, manualną.

Eclipse sprzedawany był w dwóch poziomach wyposażenia wnętrza połączonych z silnikami. Tańsza odmiana GS miała motor 2,4 l (162 KM), a pod maską droższej wersji GT znajdował się 3,8-litrowy silnik o mocy 263 KM.

Rok po wprowadzeniu do produkcji wersji coupé japoński producent wypuścił na rynek kabriolet o nazwie Spyder. Salonowy debiut auta przypadł na amerykańskie targi NAIAS. Spyder dostępny był z dokładnie tymi samymi silnikami i wyposażeniem co wersja z twardym dachem.

W 2008 roku Eclipse przeszedł pierwszy facelifting, w którego ramach Mitsubishi zmieniło m.in. przedni zderzak (i logo) oraz dodało jako opcję układ wydechowy z dwiema rurami kończącymi się po dwóch stronach Eclipse’a.

Dwa lata później dokonano kolejnego liftingu. Tym razem wytwórca obniżył zawieszenie, a co za tym idzie – środek masy auta, dodał jako opcję kamerę cofania oraz zapewnił możliwości komunikowania się z samochodem za pomocą systemu Bluetooth. Już w wersji podstawowej w Eclipse montowano 18-calowe koła.

W 2011 roku auto przeszło ostatnią modyfikację, w której największą zmianą było dodanie jednego z kolorów wyposażenia wnętrza.

17 września 2011 roku zaprzestano produkcji czwartej generacji Eclipse’a, kończąc tym samym 20-letnią historię tego małego sportowego auta. Mitsubishi nie planuje zastąpić go nowym modelem.

Wymiary
Współczynnik oporu powietrza (Cx/Cd/Cw) 0.29
Długość auta 4332.00 mm
Szerokość auta 1688.00 mm
Wysokość auta 1306.00 mm
Rozstaw osi 2468.00 mm
Rozstaw przednich kół 1467.00 mm
Rozstaw tylnych kół 1450.00 mm
Silnik
Producent silnika Mitsubishi
Umiejscowienie silnika Z przodu
Układ cylindrów R
Pojemność silnika ~ 2.0 l
Średnica cylindra 85.00 mm
Stopień sprężania 7.80:1
Układ rozrządu DOHC
Liczba zaworów na cylinder 4
Układ dolotowy Turbosprężarka
Maksymalna moc 142 kW (193 KM)
Prędkość obrotowa maksymalnej mocy 6000 rpm
Maksymalny moment obrotowy 276 Nm
Prędkość obrotowa maksymalnego momentu obrotowego 3000 rpm
Chłodzenie Ciecz
Reaktor katalityczny Tak
Główne łożyska 5
Osiągi i zużycie paliwa
Przyspieszenie 0-60 mph 7.20 s
Czas na 1/4 mili 15.80 s
Maksymalna prędkość 231 km/h
Układ napędowy i podwozie
Napęd Napęd na przednie koła (FWD)
Skrzynia biegów Manualna
Liczba biegów 5
Przełożenie najwyższego biegu 0.74:1
Przełożenie przekładni głównej 4.15:1
Informacje ogólne
Rok początku produkcji 1988
Rodzaj nadwozia Coupe
Liczba drzwi 2
Liczba siedzeń 4
Masa własna 1289 kg
Rozkład mas (przód/tył) 62.00% / 38.00%
5 gwiazdek
(2 głosy)
Średnia ocen:
Napisz swoją opinię »
4 gwiazdki
(0 głosów)
3 gwiazdki
(0 głosów)
2 gwiazdki
(0 głosów)
1 gwiazdka
(0 głosów)
  • zgłoś nadużycie

    Artykuł bardzo dobry. Znalazła się literówka: silnik ma kod 4G63 a nie 4G36. Auto kultowe, wytrzymałe i nie przez wszystkich doceniane.

  • zgłoś nadużycie

    Mimo tego, że czesci sa ciezko dostepne i niekiedy drogie. Warto mieć takie cudo w garażu. Polecam!!!
    Artukuł całkiem rzetelny

Napisz swoją opinię »

  • Mitsubishi ASX 1.6 MIVEC: przestarzały czy dojrzały?

    Mitsubishi ASX 1.6 MIVEC: przestarzały czy dojrzały?

    Mitsubishi ASX to z technicznego punktu widzenia prawdziwy dinozaur w segmencie kompaktowych crossoverów. Debiutował 7 lat temu, a ostatni facelifting niewiele zmienił. Czy jednak można go nazwać samochodem przestarzałym? A może jest jak dobre wino – im starszy, tym lepszy?

  • Pojedynek Mitsubishi L200 z Fordem Rangerem: jak Dawid z Goliatem

    Pojedynek Mitsubishi L200 z Fordem Rangerem: jak Dawid z Goliatem

    Gdy postawić obok siebie nowego Forda Rangera i Mitsubishi L200, wyglądają jak Goliat i Dawid. Teoretycznie wydawać by się mogło, że Mitsubishi nie ma większych szans z potężnym Fordem, wyposażonym w pięciocylindrowy silnik o mocy 200 KM. Jednak w biblijnej historii pozory myliły. Czy i ten pojedynek wygra mniejszy i słabszy wojownik?

  • Kupujemy klasyka: Mitsubishi 3000 GT [1990-2001]

    Kupujemy klasyka: Mitsubishi 3000 GT [1990-2001]

    Samochód ten, choć technicznie wyprzedza swoje i nawet obecne czasy, nie był specjalnie doceniony na europejskim rynku. Jest to jeden z niewielu kultowych, sportowych japończyków, z którego kupnem nie ma dużego problemu, a ceny są stosunkowo przystępne. To także najmocniejsze auto w swojej japońskiej klasie, które jeszcze nie stało...

INNE AUTA TEJ MARKI